İBRAHİM ABİYE...
Martın on sekiziydi
bahar geliyordu yarımadaya
Datça da badem ağaçları çiçek açarken
kaybettik İbrahim abiyi
güneşin zamanı gelirken
dimdik ayakta dururken
gülerken gülerken
hayattan bir gülüş daha kopardık demeni beklerdik oysa
belki yeşil bir bahçede
çiçek açmış badem ağaçlarının altında
joen Baez dinlerken resim yapardık
ne kadar yalansız yaşardık belki
Can Yücel'i konuşurduk
bir küfür ederdik bu yalan dünyaya
gülerek gülerek yine gülerek
gülelim be abi
Sophia'nın kulaklarını çınlatırdık
biz çok sevelim be abi
varsın haberi olmasın ne yazar
biz sevdik mi güzel sevelim abi
bize ne başkalarından
bu dünyayı değiştirmek lazım
işçileri emekçileri kadınları çocukları düşünerek
biz hep başkalarını düşündük be abi
neyse olsun düşünelim biz böyleyiz ne yapalım
hadi resim yapalım içelim
nazımdan Can babadan şiirler okurken
bellimi olur devrim falan yapalım
neden olmasın neden be abi
biliyorum çok isterdin gitmeyi Küba ya
belki Sophia'da gelirdi
kötümü olurdu İbrahim abi
olmazdı be olmazdı
çiçek açarken badem ağaçları
bahar koşarken Datça ya
pentürün eşkiyasını kaybettik
badem ağaçları çiçek açarken...
Turhan KA. 19 Mart 2026 Buca
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder